Mitt eigið net

Tvær fyrirsagnir á mbl.is í gær, með 16 mínútna millibili:

13:14	Björk Vilhelmsdóttir gengin í Samfylkinguna
13:30	Jakob Frímann genginn úr Samfylkingunni

Var þetta eitthvað persónulegt?

© Magnus Fröderberg/norden.org

„… og okkar víglína er einfaldlega sú, að allt sem hægt er að stöðva og öll áform sem eru ekki þegar óafturkræf, þau verða stöðvuð [...] ég lít þannig á, að það væri meira og minna óaðgengilegt fyrir Vinstrihreyfinguna – grænt framboð, að fara inn í ríkisstjórn við aðrar aðstæður en þær, að allt sem hægt væri að stöðva, yrði stöðvað.“

— Steingrímur J. Sigfússon í sunnudagsmogganum

Hér væri sanngjarnt að geta samhengis.

Sanngjarnt, en hreint ekki eins skemmtilegt.

Sú gleðifrétt barst á mbl.is að islamstrúaður arabi hefði tekið sæti í ríkisstjórn Ísraels. Spurning hvorum guðinum ætti að þakka fyrir þá mildi; líklega báðum (eða vera dipló og segja þá einn og hinn sama).

Á þessa frétt skrifar Skúli G. Jensson athugasemd, svohljóðandi:

Ég sé Palestínumenn gera það sama!

Þetta er munurinn á Ísraelsmönnum og Palestínumönnum í hnotskurn.

Athuga ber að hér virðist ekki borið saman eðli stjórnmálaástandsins í Palestínu og í Ísrael — heldur eðli fólksins í Palestínu og Ísrael.

Oj.

En auðvitað væri ósanngjarnt af mér að kalla þetta „kristilegt hugarfar í hnotskurn,“ fyrir það eitt að menn virðast vera því hlutdrægari stuðningsmenn Ísraels sem þeir eru meira kristnir.

Um kristilegt hugarfar þurfum við nefnilega ekki að ráðfæra okkur við milliliði; við getum lesið hvernig Kristur sjálfur sýndi hug sinn í orði og verki. Í því skyni er sígild fræðsla að rifja upp Matteus 15:22-28 — ekki vegna þess að sú saga sé dæmigerð, heldur einmitt vegna þess að hún er sagan sem gleymdist að fegra:

22Þá kom kona nokkur kanversk úr þeim héruðum og kallaði: „Miskunna þú mér, herra, sonur Davíðs! Dóttir mín er mjög kvalin af illum anda.“

23En hann svaraði henni engu orði. Lærisveinar hans komu þá og báðu hann: „Láttu hana fara, hún eltir oss með hrópum.“

24Hann mælti: „Ég er ekki sendur nema til týndra sauða af Ísraelsætt.“

25Konan kom, laut honum og sagði: „Herra, hjálpa þú mér!“

26Hann svaraði: „Ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana.“

27Hún sagði: „Satt er það, herra, þó eta hundarnir mola þá, sem falla af borðum húsbænda þeirra.“

28Þá mælti Jesús við hana: „Kona, mikil er trú þín. Verði þér sem þú vilt.“ Og dóttir hennar varð heil frá þeirri stundu.

Kannski hefur arabinn kallað ríkisstjórnarsætið „mola sem féll af borðum húsbænda hans“ af Ísraelsætt … og uppskorið miskunn með semískum semingi fyrir þá undirgefni, eins og kanverska konan?

Auðvitað þýðir þetta ekki að kristilegt hugarfar sé ljótt. Það er bara ekkert betra en hvert annað hugarfar.

Gyðingar og kristnir eru ekkert verri en annað fólk … en það verður brakandi blíða í Neðra þann dag sem ég samþykki að þeir séu betri.

Og sjálfsagt meinti Skúli þetta ekki eins og það hljómaði. Ég er hins vegar hræddur um að Kristi hafi verið fúlasta alvara, honum fannst kanverska konan léleg og óverðug fyrir það eitt að vera kanversk … en hann var nú líka breyskur, mennskur maður, og barn síns tíma. Og Skúli er þá Kristi fremri að þessu leyti — hann kæmi ekki svona fram við útlending fyrir það eitt að vera útlendingur! Enda nýtur Skúli, og við öll, tvö þúsund ára framþróunar mannlegrar hugsunar síðan Kristur var uppi.

Þessi svaladrykkur á örugglega ekki að vera svona á litinn.

Mér finnst ég aldrei hafa almennilega nóg pláss í ísskápnum mínum og öðrum eldhússkápum. Það er ekki að ósekju. Í nótt fannst þar:

• Egils tónik, átekið, rann út 12. júní 2006.
• Jólaappelsín, rann út 30. apríl 2006.
• Sprite Zero, átekið, rann út 24. febrúar 2006.
• Schweppes tónik, rann út 6. janúar 2006.
• Pringles Dippers Original, rann út í júlí 2005.
• Nescafé Gull, rann út 11. júlí 2004. Nota aldrei slíkan óþverra.
• Season All, rann út í maí 2004.
• Tveggja lítra Schweppes tónik, óátekin, rann út 11. maí 2004. Að vísu ekki í skáp, heldur úti á svölum, og hefur að öllum líkindum verið þar frá áramótum 2003. Miðinn fremur máður. Malla kallaði hana svaladrykkinn.
• Stórt box utan af Skafís, tómt, rann út 17. mars 2004.
• Schweppes tónik, átekið, rann út 12. mars 2004.
• Corona-bjór, rann út 8. febrúar 2004.
• Fjórar flöskur af Erdinger Weißbier sem renna ekki út fyrr en eftir mánuð! [Núna þrjár.]
• Plastpoki sem í fyrstu virtist tómur en síðan reyndist innihalda svarta, harða útfellingu af óþekktum uppruna.
• Sex krukkur af salsa, aðeins þrjár þeirra útrunnar.
• Tvær tómatsósuflöskur, önnur rann út í október 2005, hin í desember 2003. Báðar óopnaðar. Talsverður litarmunur; báðir litirnir ógnvekjandi.

Ég skil ekki þessa tónikmergð. Ég drekk ekki neinn drykk með þeim óhroða í, og þaðan af síður tónikið sjálft. Og hef aldrei gert.

Útrunninn bjór er víst sjaldséður á flestum heimilum. En Corona er bara ódrekkandi gutl.

Þess má geta að eldhúsið mitt er mjög lítið, ísskápurinn fremur lítill, og matarskápurinn aðeins einn.

Læt þetta standa hér, mér til háðungar.

Úr frétt á mbl.is:

[...] þremenningunum mistókst að ná endurkjöri er þeir biðu lægri hlut fyrir Politburo, sem tilheyrir kommúnistaflokki Víetnam.

Hann hefur alveg dæmalausan kjörþokka þessi Politburo.

„Teljanleg mengi geta meira að segja haft mismunandi mikið óendanleg mök.“

— Baal þegar honum skrikaði freudískt fótur á tungu.

Jimmy Hoffa, ári áður „en að“ hann hvarf af yfirborði jarðar, eins og Mogginn orðar það.

Mogginn segir meistaralega frá endurnýjaðri leit að Jimmy Hoffa; lögreglumenn

leituðu í gær af líki hans, sem er fyrrum leiðtogi verkalýðsfélags vörubílstjóra [...]

Að leita af líki er sjálfsagt skárra en að leita á það.

En hitt er ólíkt merkilegra, með formennskuna. Það heyrir líklega til undantekninga að lík nái þvílíkum frama.

Kannski Geirfinnur finnist nálægt. Ekki leiðum að líkjast.

Ókei, ég skal hætta. Ég ætti að dauðskammast mín fyrir svona hræbillegt spé. Þetta eru grafalvarleg mál.