Mitt eigið net

Ég fór á kammertónleika í kvöld og naut þeirra mikið; þar voru leiknir Kontrastar eftir Bartók fyrir fiðlu, klarinett og píanó, og píanókvintettarnir eftir Schumann og Brahms sem ég hef haft dillu fyrir síðan áður en mér spratt grön. Ég hafði kvintettana í eyrunum á „repeat“ á meðan ég las Hobbitann og Hringadróttinssögu granlaus. Þeir eru órjúfanlega tengdir Tolkien í höfðinu á mér (Brahms sérstaklega), þegar ég heyri þá finnst mér ég fylgjast með loðinlappa smáfólki í langferð. Og ég meina það vel.

Allir hljóðfæraleikararnir voru færir og tónlistin skemmtileg og vel flutt og ég fékk mikið út úr þessu.

<innistæðulítið besserwiss hefst>

Það var bara eitt: Víkingur Heiðar Ólafsson er ákaflega góður píanisti … of góður til að vera að hamra.

Ekki hamra. Plís ekki hamra. Kannski í Bartók, hann er svo fríkí. En Brahms er ekki sami harðskallinn, hann er allur marblettóttur eftir viðureignina. Ekki hamra Brahms. Ég veit að stafirnir „hamr“ koma fyrir í nafninu hans. Það er engin afsökun. Þetta var frábært og ég fékk gæsahúð og svitakast og fílaði þetta í botn en plís ekki hamra.

Ég veit, ég veit, „gerðu sjálfur betur.“ Ég myndi auðvitað ekki spila þennan kvintett eins vel, hvað þá betur. Nema kannski að því leyti einu að ég myndi ekki hamra.

En þetta var æði.

(En samt, ekki hamra.)

<innistæðulitlu besserwissi lýkur>

Oud-leikarinn Naseer Shamma (نصير شمة) leikur hér hluta úr verki sínu al’Amiriyah, en þar rekur hann söguna af hinni mannskæðu sprengjuárás á almannavarnabyrgi nr. 25 í hverfinu Amiriyah í Bagdad árið 1991. Þar létust hundruð óbreyttra borgara (á bilinu 200-300 skv. Human Rights Watch).

Til að byrja með ríkir tregablandin kyrrð, en svo bresta ósköpin á með sírenum, fallandi sprengjum og ringulreið. Allt úr ellefu strengjum.

Oud heitir á arabísku العود (al-ʿūd, bókstaflega „viðurinn“), en það orð er talið komið úr persnesku, rud. Sama orð hefur væntanlega ratað í evrópsk mál sem nafn lútunnar, þegar trúfastir Evrópumenn áttu ákveðið erindi í austurveg og rákust þar á þetta ágæta hljóðfæri.

Fjör kenni oss eldurinn, frostið oss herði,
fjöll sýni torsóttum gæðum að ná.
Bægi sem kerúb með sveipanda sverði
silfurblár Ægir oss kveifarskap frá.

Þessi hugumstóru orð eru ekki í þjóðsöngnum okkar, þau eru úr kvæðinu Íslandi eftir Bjarna Thorarensen.

Í þjóðsöngnum er hins vegar að finna þetta:

• „vér kvökum“ (þrisvar)
• „með titrandi tár“ (þrisvar, og einu sinni „hrynjandi tár“)
• „vér föllum fram“ (tvisvar)
• „Vér lifum sem blaktandi, blaktandi strá.
  Vér deyjum, ef þú ert ei ljós það og líf,
  sem að lyftir oss duftinu frá.“

Svo kemur einhverjum á óvart að þjóðin sé sögð þjást af minnimáttarkennd.

Ætli þorra Íslendinga þyki þjóðsöngurinn lýsa hug þeirra vel?

Tónlist er lykilatriði í því að gera vörur lokkandi. Þetta gleymist gjarnan þegar um hugbúnað er að ræða.

Kynningar á hinni prýðilegu (og gjaldfrjálsu) CustomizeGoogle-viðbót við Firefox eru ekki því marki brenndar. Hér er almenn kynning og hér kynning á nýrri virkni.

Ég fræddist ekki verulega af þessum myndskeiðum. En ég held ég verði glaður í hjartanu í allan dag.

Söngvari Tipex í svimandi sveiflu.

Fríkí nikkarinn með pípuna

Ég er hættur að kvarta undan því að Evróvisjón-lög séu útvatnaðar væmnar sykurklisjur. Fyrst Finnarnir í fyrra og nú — fyrir þá lesendur sem hafast við undir steini eins og ég — ísraelska lagið í ár (takk, Eyþór).

Hér á eftir fer textinn, eftir því sem ég kemst næst, með enskri þýðingu á hebreska rappinu (bútað saman héðan og þaðan með aðstoð orðabókar).

Jahérna.

כפתור אדום	Push the Button
מילים, לחן והפקה מוסיקלית: קובי אוז	Lyrics and music: Kobi Oz

The world is full of terror
If someone makes an error
He’s gonna blow us up to biddy biddy kingdom come
There are some crazy rulers
they hide and try to fool us
With demonic, technologic willingness to harm

They’re gonna push the button
push the button
push the bu-
push the bu-
push the button

Il ya plein de souffrance
Dans les rues il y a trop de violence
Et on a beaucoup de chance d’être vivant même pas blessés.
Avancement tactique de régime fanatique
Situation tragique qui me met les larmes aux yeux

And I don’t want to die
I want to see the flowers bloom
Don’t want to go kaputt kaboom
And I don’t want to cry
I wanna have a lot of fun
Just sitting in the sun

But nevertheless …

He’s gonna push the button
push the button
push the bu-
push the bu-
push the button

מסרים מתפוצצים עלי טילים מתעופפים וגם נופלים עלי שוטרים וגנבים מתרוצצים עלי הם קופצים עלי מתקרצצים עלי אללי אללי תענה לי אלוהי הי	Messages are blowing up on me, Missiles are flying and falling on me, Cops and robbers running around on me, And they’re jumping on me, bothering me. My god, my god, answer me god?
הסיוט הזה ארוך מדי כשאני בקושי חי וכולם מכוונים אלי זה מוקדם לשיר אולי שנתתי לך חיי ווי ווי – המשטרה וויאוו וויאוו – צוות הצלה	This nightmare is too long, When I am barely alive and everybody is aiming at me it might be too soon to sing “I Gave My Life for Thee” Why, why – police patrol Wow, wow – paramedical
הנה זה בקדם שיר ללא סלאם אדום זה לא רק צבע זה יותר כמו דם שוב עוצר בלב את הנשימה שלא תפרח עכשיו הנשמה	Here it is in the Kdam (í forkeppninni), a song without Salam (án friðar). Red is not just a color, it’s more like blood, Stopping my breath again, So my soul won’t pop out.
הנה מלחמה הנה הנשמה בום בום זה מה שקורה עכשיו בין רקטה למצ’טה בין צופה לכתב בין מחטף לנחטף בין גשום לשרב	Here is war, here is the soul [or: here is war, here is CPR] Boom boom this is what is happening now, Between rocket and machete, between viewer and reporter, Between underhanded opportunism and kidnapping,
הסלמה במדרגות עולה ותופסת קו כלום כלום זה מה שכולם עושים קיצונים מקצינים וקצינים מרצינים התמימים מתמתנים ממתינים לנתונים ועונים: שכולם חסרי אונים	Escalation rises up the stairs and takes a (front) line. Nothing is what everybody does. Extremists getting more extreme and officers acting serious, The naive turn to moderation and wait for information And answer that everyone is helpless.
עולם כולו דמונים שאנחנו סתם פיונים ושמפיונים עם ז’יטונים מחליטים מה שיהיה ניהול בעצלתיים, אוניה מלאה במים וכולם שותים לחיים וטובעים זה לצד זה	A world full of demons, and we are only pawns, And champions with poker chips decide what will be. Things are run slowly, a ship full of water, And everybody is drinking l’chaim, drowning next to each other.
אולי זה חד מדי צריך לשיר שירי דקלים שירי מדבר ללא דגלים אני עוד חי חי חי ואם ימשיך להיות מפחיד רק אז אני אגיד:	Maybe this is too blunt, maybe we should sing about palm trees, Sing about a desert without flags. I’m still alive alive alive, and if it continues to be frightening, Only then will I say:

I’m gonna push the button
push the button
push the bu-
push the bu-
push the button

Hvað varð um húbba húlle húlle húlle?