Mitt eigið net

Afsakið að þetta sé ekki á íslensku — mér finnst ég ekki alveg þess umkominn að snara því.

If you can keep your head when all about you
  Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you
  But make allowance for their doubting too,
If you can wait and not be tired by waiting,
  Or being lied about, don’t deal in lies,
Or being hated, don’t give way to hating,
  And yet don’t look too good, nor talk too wise:

If you can dream—and not make dreams your master,
  If you can think—and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
  And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you’ve spoken
  Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
  And stoop and build ‘em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings
  And risk it all on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
  And never breath a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
  To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
  Except the Will which says to them: “Hold on!”

If you can talk with crowds and keep your virtue,
  Or walk with kings—nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you;
  If all men count with you, but none too much,
If you can fill the unforgiving minute
  With sixty seconds’ worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that’s in it,
  And—which is more—you’ll be a Man, my son!

— Rudyard Kipling

Á morgun (í dag þegar þú lest þetta) hleypur fullt af dugnaðarfólki í Reykjavíkurmaraþoninu.

Þú getur heitið á skráðan hlaupara fjárhæð sem verður greidd til góðgerðarfélags sem hann hefur tilgreint, ef hann lýkur hlaupinu. (Ef ekki færð þú fjárhæðina til baka.)

Mjög einfalt er að skrá áheit á vef Reykjavíkurmaraþonsins (rauður kassi hægra megin).

Drífðu í því! Ef þú þekkir engan hlaupara getur þú til dæmis heitið á dándimanninn Ásgeir Kröyer, sem hleypur heilt maraþon og safnar áheitum fyrir Styrktarfélag krabbameinssjúkra barna.

For sale: baby shoes, never worn.

Þessi örsaga er sögð vera eftir Ernest Hemingway. Hann er sagður hafa samið hana til að vinna tíu dollara veðmál á barnum. Og hann er sagður hafa kallað hana besta verk sitt.

Allt er þetta sjálfsagt ósatt. En góð er hún samt.

Þetta verð ég að prófa næst þegar ég slysast inn á Starbucks-stað. Leyndarmálið er víst að biðja um „short cappuccino,“ sem sést hvergi á verðlistum eða í auglýsingum. Fyrir þann leynifrasa fær maður ekki þennan leiðinda dunk af velgdri og ófreyddri mjólk heldur raunverulegan cappuccino, með jafnmiklu kaffi, betra bragði og áferð — og á lægra verði.

Ég trúi því þegar ég tek á því.

En hvers vegna er þessi vara leyndó? Starbucks segir að það sé vegna plássleysis á töflunni (!) en greinin skýrir þetta sem „markaðshlutun“ (e. market segmentation). Þeir sem hafa ekki ánetjast góðum cappuccino vilja einfaldlega fá stóran kaffidrykk; þeim þætti asnalegt að borga 11% minna og fá 33% minni drykk. Og uppskrúfuð cappuccino-snobbhænsn eins og ég koma hvort eð er ekki á Starbucks — nema kannski ef þau hafa heyrt af short cappuccino og gangast upp í að „vita um leyndóið.“

Ætli það sé ekki með svona markaðsklókindum sem Starbucks hefur náð að þrjátíufaldast að markaðsvirði síðustu 15 árin?

Kurt Vonnegut var örugglega bjartsýnastur allra bölsýnismanna. Cat’s Cradle endar með glaðhlakkalegri lýsingu á tortímingu lífs á Jörðinni; heimsendi með húmor.

Bókin er varla auðþýdd því að Vonnegut hefur gaman af orðaleikjum.

Í bokononisma, prýðilegum trúarbrögðum sem Vonnegut skáldaði upp, tíðkast sú vingjarnlega helgiathöfn að tvær manneskjur sitja berfættar andspænis hvor annarri og nudda saman iljum, „putting their soles together.”

Í Cat’s Cradle segir líka frá voðalegri uppfinningu, nýrri kristalbyggingu íss sem hefur bræðslumark við 45,8 °C. Undir þessu hitastigi kristallar efnið allt vatn umsvifalaust í fast form við snertingu, þ.m.t. heimshöfin og vatnið í mannslíkamanum. Þetta óknyttasama efni heitir ís-9, ice-nine … sem hljómar mjög líkt orðinu asinine, asnalegt. Vonnegut hefur þótt það orð hæfa vel þeirri iðju mannsins á 20. öld að finna praktískar og tímasparandi aðferðir við að leggja plánetuna sína í eyði.

Kosningar fara í hönd. Við reynum öll eftir bestu getu að hrista af okkur áhrif auglýsingastofanna og einbeita okkur að málefnunum. Eitt örsnöggt skref í þá átt er að renna í gegnum prófið X-Hvað sem nemendur á Bifröst hafa útbúið.

Prófið samanstendur af 11 fullyrðingum sem þú lýsir þig samþykkan eða ósamþykkan. Í staðinn færð þú prósentutölur sem lýsa samsvöruninni á milli afstöðu þinnar og stefnu hvers flokks (skv. túlkun prófhöfunda á stefnu flokkanna).

Þetta er ágætur liður í því að endurskoða hvort kjörþokkafulli frambjóðandinn ætti virkilega að fá atkvæðið. Prófaðu!