Mitt eigið net

Stýrivextir á Íslandi eru í dag 15,5%.

Þetta er auðvitað til þess að stemma stigu við þeirri óhóflegu þenslu og einkaneyslu sem framundan er.

Kynngimagnað alveg. Þingræður eru birtar á vef Alþingis og það er prýðilegt að geta flett upp í þeim … eða var prýðilegt, þar til það kom í ljós að þingmenn breyta textanum eftir á ef hann hentar ekki!

Nýlega benti Matthías Ásgeirsson á að sláandi orð Guðna Ágústssonar væru ekki rétt höfð eftir á Alþingisvefnum. Það sem Guðni sagði raunverulega var:

„Það er ekki til neitt siðgæði í rauninni nema kristið siðgæði.“

en á Alþingisvefnum er hann látinn hafa sagt nokkuð mun skárra (en þó vafasamt):

„Það er í rauninni ekki til neitt sem hefur bætt heiminn jafnmikið og kristið siðgæði.“

Og nú hefur Guðni viðurkennt að hann lét einfaldlega breyta ræðutextanum eftir á þegar það rann upp fyrir honum að raunveruleikinn hentaði ekki alveg.

Við þetta kvikna spurningar:

1. Við hvaða skilyrði mega þingmenn breyta skráðum ræðutexta sínum efnislega eftir á? Gilda ekki einhverjar reglur? Hringja þeir bara í tölvumanninn og biðja hann að „redda soltlu?“
2. Á hvaða hátt er efnisleg breyting á þingræðutexta ekki sögufölsun?

Bróðir minn hefur bent á klausu í þingskaparlögum sem svarar fyrri spurningunni afdráttarlaust:

Í Alþingistíðindunum má ekkert undan fella sem þar á að standa og fram hefur komið í þinginu og hljóðupptaka ber með sér. Engar efnisbreytingar má gera nema leiðrétta þurfi auðsæjar og sannanlegar villur. Engu má bæta inn í Alþingistíðindin, hvort sem það varðar menn eða málefni, nema þess sé óhjákvæmilega þörf eða í því felist sjálfsögð leiðrétting.

Annars staðar á Alþingisvefnum kemur fram að þessar ræðubirtingar séu „vefútgáfa Alþingistíðinda“ og þá hljóta lagaákvæði um Alþingistíðindi að gilda um þær líka. Það er gott að sjá að lög banna þessa háttsemi þingmanna, en vont að sjá að Guðni komist upp með hana samt. Eða hver ætli fylgi málinu eftir?

Það er skiljanlegra að breyta megi ræðutexta til að strauja út minni háttar málvillur. Þó er það ekki sjálfsagt — er ekki sögufölsun að draga fjöður yfir það eftir á að þingmaður hafi verið óvenjulega illa máli farinn?

En þegar þingmenn hafa talað af sér, farið með fleipur, logið upp á aðra, sýnt þjóðfélagshópum asnalega óvirðingu, eða hvaða afglöp sem þeir láta nú henda sig í ræðustól … þá skal það fá að standa. Annað er út í hött.

[Sjá framhald um sama efni]

Haldið þið að við séum eitthvað skárri?

Munar nokkuð nema fáeinum árum?

Þetta er hjákátlegt og ofleikið og glórulítið — en það virðist vera gert af algerri einlægni og sannfæringu, af því tagi sem getur aðeins orðið til ef heilaþvotturinn hefst snemma og af krafti.

Að eitra viljandi huga ungra barna með þessum forneskjulegu hryllingssögum er … almennt bara talið allt í lagi.

Þennan dag fyrir tíu árum lést Karen Wetterhahn efnafræðingur úr kvikasilfurseitrun.

Hún hafði misst einn eða tvo dropa af tvímetýlkvikasilfri (dimethylmercury) á hanskann sinn. Fimm mánuðum síðar varð hún vör við truflanir í taugakerfinu: jafnvægismissi og drafandi tal. Á spítala mældist kvikasilfrið í blóði hennar við tuttuguföld eitrunarmörk. Hún féll í dá þremur vikum eftir fyrstu einkennin, og tórði í því dái í nokkra mánuði.

Vitað var að efnið væri mjög eitrað, en ekki að það færi í gegnum flesta hanska á nokkrum sekúndum. Það uppgötvaðist ekki fyrr en Karen Wetterhahn veiktist.

Mórall sögunnar: það er hægt að fylgja reglunum til hlítar, gera allt rétt og af dugnaði og samviskusemi, og verða samt taugaskemmdur spítalamatur og deyja langt á undan áætlun. Bara af óheppni.

Hundskumst því til að lifa lífinu á meðan okkur helst á því.

Þetta var lífsgleðiboðskapur dagsins frá Gunnlaugi. Nýtið vel.

Í frétt á mbl.is:

Alþjóðlega guðfræðinefnd Páfagarðs hefur sent frá sér skjal, sem ber yfirskriftina „Von um frelsun ungabarna sem deyja óskírð”. Þar kemur fram að eftir áratuga rannsóknir sé ljóst að óskírð börn, sem deyja, lendi ekki í forgarði vítis eins og til þessa hefur verið haldið fram.

Það er væntanlega flestum ljóst að þetta „rannsóknastarf“ sé kjánalegt. Samt þykir einhvern veginn ljótt að segja það upphátt. Hinir eldri sussa og segja „maður segir ekki svona.“

Kannski þykir sú hreinskilni ljót af sömu ástæðum og það þykir ljótt að sparka í liggjandi mann. En kaþólska kirkjan er með allra ríkustu og valdamestu liggjandi mönnum, og hefur feiknalega stjórn á hugum hundruða milljóna manna. Ég er bara mátulega vel stæður og það er rétt svo að ég stjórni mínum eigin huga. Ég held það sé óþarft að verja kaþólsku kirkjuna fyrir mér.

Þegar ég er skammaður fyrir að sparka í þennan liggjandi mann er það svolítið eins og mús sé skömmuð fyrir að sparka í tána á dauðvona risaeðlu.

Það er athyglisvert að orðalagið „áratuga rannsóknir“ sé notað. Er þetta tilraun kirkjunnar til að hljóma trúverðug, að láta eins og hún leiti sannleikans á eins agaðan og gagnrýnan hátt og vísindamenn?

Ætli „rannsóknir“ kaþólsku kirkjunnar leiði einhvern tímann í ljós t.d. að getnaðarvarnir séu raunar ekki syndsamlegar, eða samkynhneigð ekki viðurstyggð? Það er kannski bjartsýni, en hún uppgötvaði jú fyrir fimmtán árum að hún hefði nú kannski komið svolítið illa fram við Galíleó … 350 árum eftir að hann dó í stofufangelsi fyrir örgustu vísindaiðkun. Kirkjunni er ekki alls varnað.

Uwe E. Reinhardt hefur beðið Íslendinga afsökunar á háðsgrein sinni í garð Bandaríkjanna. Af því að við vældum svo mikið.

Ísland var notað í þessari grein einmitt vegna þess að öllum er ljóst að Ísland væri einhver fáránlegasti blettur jarðarkringlunnar fyrir Bandaríkjamenn að ráðast á. Þetta er augljóst.

Og að öðru leyti snýst grein hans alls ekki um Ísland.

Óháð því hvort þetta háð þykir fyndið er grátlega smásálarlegt af Íslendingum að reka upp ramakvein yfir því.

Þarna urðu margir þjóðinni til skammar — ekki bara hvolpsgreyið með innantómu drápshótunina.

Get a grip, people.

Morgunblaðið fjallar, eins og aðrir fjölmiðlar, um einkalíf fræga fólksins, og í dag er fjallað um litlu dóttur þeirra Tom Cruise og Katie Holmes, Suri. Hún fer í klippingu einu sinni í viku, er yfirleitt höfð allsber, og þau banna fólki að tala nálægt henni.

Hárhirða og bann við tali er það minnsta. Þetta barn er í klóm költs, sértrúarsafnaðar sem gengur fyrir heilaþvotti.

Foreldrar hennar virðast hafa áskapað sér firringu sína sjálf með því að ganga í költið á fullorðinsárum. Barnið á hins vegar engan þátt í stöðu sinni; það er þvottekta fórnarlamb.

Hollywoodbörn geta vel lifað nokkuð heilbrigðu lífi þrátt fyrir frægð foreldra þeirra — en þessi vesalings stúlka á varla séns; það er ólíklegt að hún sigrist nokkurn tíma á þeim uppvexti sem hún á í vændum. Scientology er ekkert grín.

Þessar fréttir af dóttur TomKat-parsins fjalla um upphaf hræðilegrar misþyrmingar á barnshuga — og fjölmiðlar flokka þær undir frægafólksléttmeti.

Ef þau hefðu hana inni í krukku allan uppvöxtinn þannig að hún yxi líkamlega afmynduð myndi það lenda í öðrum fréttaflokki, og væntanlega myndi lögreglan skerast í þann „leik“ — en þau eru byrjuð að gera samsvarandi við huga hennar og það telst vera skemmtiefni í slúðurdálkum. „Híhí, sjáið hve sérvitur þau eru.“

Það er öllum hollt að fræðast um sértrúarsöfnuði til að geta hjálpað ættingjum og vinum sem gætu verið í hættu. Hér eru tveir fróðlegir vefir:

• Operation Clambake fjallar um Scientology sérstaklega.
• F.A.C.T.net reynir að vinna gegn skaðlegum sértrúarsöfnuðum eins og Amnesty International gegn líkamlegum pyntingum.