Þingræðum breytt efnislega eftir á
Kynngimagnað alveg. Þingræður eru birtar á vef Alþingis og það er prýðilegt að geta flett upp í þeim … eða var prýðilegt, þar til það kom í ljós að þingmenn breyta textanum eftir á ef hann hentar ekki!
Nýlega benti Matthías Ásgeirsson á að sláandi orð Guðna Ágústssonar væru ekki rétt höfð eftir á Alþingisvefnum. Það sem Guðni sagði raunverulega var:
„Það er ekki til neitt siðgæði í rauninni nema kristið siðgæði.“
en á Alþingisvefnum er hann látinn hafa sagt nokkuð mun skárra (en þó vafasamt):
„Það er í rauninni ekki til neitt sem hefur bætt heiminn jafnmikið og kristið siðgæði.“
Og nú hefur Guðni viðurkennt að hann lét einfaldlega breyta ræðutextanum eftir á þegar það rann upp fyrir honum að raunveruleikinn hentaði ekki alveg.
Við þetta kvikna spurningar:
- Við hvaða skilyrði mega þingmenn breyta skráðum ræðutexta sínum efnislega eftir á? Gilda ekki einhverjar reglur? Hringja þeir bara í tölvumanninn og biðja hann að „redda soltlu?“
- Á hvaða hátt er efnisleg breyting á þingræðutexta ekki sögufölsun?
Bróðir minn hefur bent á klausu í þingskaparlögum sem svarar fyrri spurningunni afdráttarlaust:
Í Alþingistíðindunum má ekkert undan fella sem þar á að standa og fram hefur komið í þinginu og hljóðupptaka ber með sér. Engar efnisbreytingar má gera nema leiðrétta þurfi auðsæjar og sannanlegar villur. Engu má bæta inn í Alþingistíðindin, hvort sem það varðar menn eða málefni, nema þess sé óhjákvæmilega þörf eða í því felist sjálfsögð leiðrétting.
Annars staðar á Alþingisvefnum kemur fram að þessar ræðubirtingar séu „vefútgáfa Alþingistíðinda“ og þá hljóta lagaákvæði um Alþingistíðindi að gilda um þær líka. Það er gott að sjá að lög banna þessa háttsemi þingmanna, en vont að sjá að Guðni komist upp með hana samt. Eða hver ætli fylgi málinu eftir?
Það er skiljanlegra að breyta megi ræðutexta til að strauja út minni háttar málvillur. Þó er það ekki sjálfsagt — er ekki sögufölsun að draga fjöður yfir það eftir á að þingmaður hafi verið óvenjulega illa máli farinn?
En þegar þingmenn hafa talað af sér, farið með fleipur, logið upp á aðra, sýnt þjóðfélagshópum asnalega óvirðingu, eða hvaða afglöp sem þeir láta nú henda sig í ræðustól … þá skal það fá að standa. Annað er út í hött.
[Sjá framhald um sama efni]
August 30th, 2008 at 2:37 pm
Eru einhver viðurlög við því að brjóta þingskaparlög eins og Guðni er auðsjáanlega að gera?
August 30th, 2008 at 4:59 pm
Það væri gaman að vita. Hverjum ætli sé falið að framfylgja þessum lögum? Ég fann ekkert um það í fljótu bragði. Forseti þings reynir að halda ræðumönnum að þingskaparlögum („Forseti vill minna hv. þingmann á að lesa ekki texta nema með leyfi forseta“ þegar Árni Johnsen mætti með Biblíuna í pontu), kannski er hægt að kæra svona nokkuð til hans. En þetta eina mál virðist of smásmugulegt til að kæra það formlega — og ef það er of smásmugulegt til að kæra, þá fengjum við líklega að blána ef við héldum í okkur andanum eftir því að þingforseti tæki það upp að eigin frumkvæði. Kannski er helst í myndinni að leggja inn formlega fyrirspurn til skrifstofu forseta Alþingis um svona mál almennt?
August 31st, 2008 at 10:33 pm
Ég fjallaði aðeins nánar um þetta í nýrri færslu