Mitt eigið net

Mitt eigið net árnar lesendum öllum — eða eftir atvikum báðum — heilla á nýju ári og þakkar fyrir samvistirnar, á neti og í návígi, á liðnum árum.

Haldið þið að við séum eitthvað skárri?

Munar nokkuð nema fáeinum árum?

Menntamálaráðherra er að missa það. Nú stendur til að segja í lögum að starfshættir grunnskóla skuli mótast af:

„umburðarlyndi, jafnrétti, lýðræðislegu samstarfi, ábyrgð, umhyggju, sáttfýsi og virðingu fyrir manngildi.“

Frumvarpið hefur vitanlega tendrað bál illdeilna, enda hrein brjálsemi, hatrömm aðför að rótgrónum hefðum þessa lands.

Sem betur fer hafa réttsýnir menn sameinast um að skera upp herör gegn því að þessi ókjör megi verða að lögum.

Þeir sjá glöggt hvílíkt óheillaskref það yrði, að taka upp ofangreind siðgæðisviðmið.

Ég er ekki að skálda þetta upp.

Fréttablaðið birti í gær flennistóra frétt með fyrirsögninni „Vantrú vill Lofsönginn burt.“ Þar er vitnað í Matthías Ásgeirsson, formann Vantrúar, í þá veru að þjóðsöngurinn sé ótækur. Vísað er í þetta á forsíðu líka, með fyrirsögninni „Vilja nýjan þjóðsöng.“

Blaðamaður gætir þess vandlega að láta þetta tvennt ekki koma fram (sjá pistil Matthíasar):

1. Matthías vakti ekki máls á þessu heldur tók undir með blaðamanni um það.
2. Matthías lagði áherslu á að það væri ekki á dagskrá að berjast gegn þjóðsöngnum og að slík umræða kæmi málstað félagsins bara illa.

Samt er samtalið sett fram sem frétt um að Matthías hafi blásið til herferðar gegn þjóðsöngnum. Það er varla óvart.

Það er víst betra að vara sig þegar Freyr á Fréttablaðinu hringir.