Dauðans óvissi tími
Þennan dag fyrir tíu árum lést Karen Wetterhahn efnafræðingur úr kvikasilfurseitrun.
Hún hafði misst einn eða tvo dropa af tvímetýlkvikasilfri (dimethylmercury) á hanskann sinn. Fimm mánuðum síðar varð hún vör við truflanir í taugakerfinu: jafnvægismissi og drafandi tal. Á spítala mældist kvikasilfrið í blóði hennar við tuttuguföld eitrunarmörk. Hún féll í dá þremur vikum eftir fyrstu einkennin, og tórði í því dái í nokkra mánuði.
Vitað var að efnið væri mjög eitrað, en ekki að það færi í gegnum flesta hanska á nokkrum sekúndum. Það uppgötvaðist ekki fyrr en Karen Wetterhahn veiktist.
Mórall sögunnar: það er hægt að fylgja reglunum til hlítar, gera allt rétt og af dugnaði og samviskusemi, og verða samt taugaskemmdur spítalamatur og deyja langt á undan áætlun. Bara af óheppni.
Hundskumst því til að lifa lífinu á meðan okkur helst á því.
Þetta var lífsgleðiboðskapur dagsins frá Gunnlaugi. Nýtið vel.