Frelsi
(Nei, þetta er ekki hægrihreintrúarpistill, hvað sem fyrirsögninni líður.)
Það er eitt sem einkennir fyrrihluta jóladags, umfram aðra daga: sú tilfinning að hafa raunverulegan frítíma, fleiri klukkutíma af honum, engin verk sem bíða, engar kröfur á tíma minn.
Ég get lesið bækur, skrifað einhverjar innantómar pælingar á netið, fiktað í arabískukennsluefninu mínu, framið eitthvert bull á píanóið, lesið aðeins meira, gleymt mér í einhverju dútli tímunum saman, og það er allt í lagi.
Þetta er auðvitað hrein blekking; það er fullt sem bíður. Nemendur mínir verða ekkert kátir að þurfa að bíða einum degi lengur eftir einkunnum sínum. Hugbúnaðurinn sem ég vinn að á að vera tilbúinn helst í bítið í gærmorgun. Íbúðin hefði afar gott af tiltekt, og ég þarf að gá að olíunni á bílnum og þrífa eldavélina. Og aðra daga ársins finn ég alveg frítíma við og við, jafnvel stundum í sama magni og í dag (sérstaklega ef ég fer fyrr á fætur).
En í dag, í tilefni vetrarsólstöðuhátíðar og fæðingar Krists árið 6 fyrir Krist, í mars, leyfði ég mér sjálfsblekkinguna. Og sannlega naut ég hennar.