Ég hef örugglega ekki lesið öll skrifin um þetta á tru.is áður en ég birti þennan pistil; sér í lagi var lestur minn valkvæmur að því leyti að mér láðist alveg að lesa í framtíðina. Var það ekki fyrst í þessari athugasemd sem þú véfengdir tilvitnanirnar í Plató og Aristóteles? Hún birtist nefnilega 19. nóv., en ég birti þennan pistil þann 16.

Ég gerðist því sekur um að líta alveg framhjá því sem átti eftir að koma fram. Þú mátt auðvitað túlka þá valkvæmni sem „tilraun til að blekkja lesendur“ ef þig langar mjög, en raunin er að okkur minni spámönnum er bara ekki fært að spá nema í fortíðina. :)

Þetta eru væntanlega saklaus mistök hjá þér; líklega hefur þú séð þennan pistil fyrst núna og ekki tekið eftir hve gamall hann er.

Fyrst valkvæmur lestur er til umræðu: þegar þú segir að Konfúsíus hafi aðeins sett gullnu regluna fram „neikvæða“ lítur þú alveg framhjá því að beint á eftir orðunum „What you do not like when done to yourself, do not do to others“ segir hann:

In the way of the superior man there are four things, to not one of which have I as yet attained.-To serve my father, as I would require my son to serve me: to this I have not attained; to serve my prince as I would require my minister to serve me: to this I have not attained; to serve my elder brother as I would require my younger brother to serve me: to this I have not attained; to set the example in behaving to a friend, as I would require him to behave to me: to this I have not attained.

(Heimild: Doctrine of the Mean by Confucius, hjá The Internet Classics Archive á MIT; vonandi er það haldbetri tilvísun en í Wikipedia. Svo mætti alltaf fara í frummálið.)

Þú gætir sagt sem svo að þarna hafi Konfúsíus látið regluna gilda bara um framkomu við tiltekið fólk, ekki alla. Og þú gætir sagt sem svo að Konfúsíus hafi lagt þessa siðareglu bara fyrir „the superior man,“ ekki fyrir fólk almennt. Hvor tveggja mótbáran kemst í klandur í Matteusi 15:22-28, þar sem sjálfur sonur Guðs (menn verða varla meira „superior“) sýnir að hann lætur gullnu regluna ekki gilda um framkomu almennilegs fólks við „hundana“ Kanverja. Ekki nema þeir sýni „trú“ sína (undirgefni) alveg sérstaklega vel.

Viðhorf Jesú til Kanverja hefur sjálfsagt verið almennt hjá þjóð hans á þeim tíma, og sanngjarnt er að virða honum þau umhverfisáhrif til afsökunar — því aðeins að hann sé dæmdur á sömu forsendum og aðrir mennskir menn. Þú verður mér víst seint sammála um réttmæti slíks jafndæmis.

Þessi vísun í Matteus 15:22-28 var það sem kom frá mér sjálfum um gullnu regluna í meðförum Jesú; ég hefði haldið að þér væri meir í mun að hrekja það en hnýta í að endursögn mín á spjallinu á tru.is væri ekki nógu framsýn.

Hvað sem því öllu líður er ljóst að Konfúsíus setti regluna um gagnkvæmni fram jákvæða ekki síður en neikvæða. Hver hefur þá slysast til valkvæms lestrar? Ekki reyni ég þó að saka þig um „tilraun til að blekkja lesendur.“ Það væri ósanngjarnt og tækifærissinnað af mér. Ekki satt?

Nóg um það. Þegar þú véfengdir tilvitnanirnar í Plató og Aristóteles bættir þú við:

En til að hafa það sem sannara reynist og fá úr þessu skorið í eitt skifti fyrir öll hef ég sent fyrirspurn á eina þekktustu rannsóknarstofnun Norðurlanda í fræðum Platóns. Mun ég birta svar þeirra hér um leið og það berst.

Slíkt svar birtist ekki í sama svarhala, og ég sé ekki í fljótu bragði að þú hafir fjallað um það í síðari pistlum á tru.is. Hefur þú fengið svar og fjallað um það einhvers staðar? Ég vildi gjarnan sjá einhverja áreiðanlega hlutlausa heimild í málinu.

Annars hefur bróðir minn haft uppi á tilvitnun í Aristóteles þar sem hann setur fram gullnu regluna; hún er í frásögn Díógenesar Laertíusar:

The question was once put to him, how we ought to behave to our friends; and the answer he gave was, “As we should wish our friends to behave to us.”

Díógenes þessi var að vísu uppi svo löngu á eftir Aristótelesi að án fleiri heimilda verður varla fullyrt með vissu að Aristóteles hafi sagt þetta, hvað þá að orðalagið hafi verið einmitt þetta og rétt þýtt.

Allt er þetta þó framhjá efninu; það sem er til umræðu í pistli mínum er að Jesús er ekki haldbetri fótfesta í siðferðismálum en fram kemur í sögunni af kanversku konunni. Svona myndum við ekki koma fram í dag, og þegar við erum hvort eð er farin að beita eigin siðferðisvitund til að velja og hafna úr siðaboðskap Krists, þá getum við alveg eins reitt okkur alfarið á siðferðisvitundina og notað orð hans og gjörðir bara ýmist sem innblástur eða sem víti til varnaðar. Enginn er fullkominn.

Bestu kveðjur og takk fyrir innlitið,

— Gunnlaugur

” Þórhallur Heimisson hélt því nýlega fram að Jesús hefði verið slíkur byltingarmaður að boða fyrstur allra hina „aktífu“ gullnu reglu:

Kristinn maður á ekki aðeins að láta vera að gera öðrum eitthvað sem hann vill ekki að þeir geri sér. Hann á að grípa frumkvæðið og gera það fyrir aðra sem hann myndi vilja að þeir gerðu fyrir sig.

Honum var snarlega bent á að margir voru fyrri til að gera þá reglu „aktífa:“

Aristóteles: „We should bear ourselves toward others as we would desire they should bear themselves toward us.“

Platón: „May I do to others as I would that they should do unto me.“

Egypsk rit frá u.þ.b. 1970 - 1640 fyrir Krist: „This is an ordinance: Act for the man who acts, to cause him to act. This is thanking him for what he does.“

Konfúsíus: „What one does not wish for oneself, one ought not to do to anyone else; what one recognises as desirable for oneself, one ought to be willing to grant to others.“

Þá hraktist sr. Þórhallur undan og sagði að Jesús hefði samt verið fyrstur til að gera gullnu regluna 100% aktífa, hafi gert hana að „alheimslögmáli fyrir alla.“

Svo mörg voru þín orð um mín skrif.

Ég ætla mér ekki að blanda mér inn í þá umræðu sem hér fer fram um vinaleiðina heldur benda þér á að þú hefur greinilega ekki lesið öll skrifin um þetta á tru.is. - eða alla vega lesiðþau mjög selektívt! Þar benti ég á með tilvísun í færustu Platonista á Íslandi og á Norðurlöndum að tilvitnanirnar sem þú endurtekur hér í Aristoteles og Plato væru einfaldlega rangar - þeir skrifuðu aldrei það sem hér er sagt að þeir hafi skrifað - Konfúsíus hafði regluna negatíva og egypska tilv. getur þýtt hvað sem er.

Af þessu má draga þann lærdóm að ekki borgar sig að vitna blint í texta á netinu eins og þú gerir hér í fótspor þeirra sem skrifuðu mér á tru.is, án þess að kynna sér málið almennilega og af viti. Hitt er ekki annað en tilraun til að blekkja lesendur. Ekki satt?

Stöðvum þetta áður en fleiri börn fá ör á sálina!!!

http://www.sidmennt.is/trufrelsi/skoli.php

Í dag hefur tvennt breyst, í annars vegar er trúfrelsi nú almennt viðurkennd mannréttindi og hins vegar höfum við nú fagmenntað fólk sem getur sinnt sálgæslu án þess að blanda trúarbrögðum saman við það.
Þess vegna er engin ástæða fyrir því að kirkjan eigi að halda hlutverki sem sálgæslustofnun þjóðarinnar.

Hitt varðandi fjöldann.
Þrátt fyrir að hér eigi að vera trúfrelsi að þá nýtur kirkjan enn verulegrar sérstöðu, í krafti hefðarinnar.
Hins vegar hefur endurtekið mælst góður meirihluti fyrir því að aðskilja ríki og kirkju.
Ef hlustað væri á þennan meirihluta að þá yrði sérstaða kirkjunnar numin úr lögum, bæði í stjórnarskránni og í grunnskólalögunum.

Líklega hafa yfir 90% meðlima kirkjunnar aldrei skráð sig í hana.
Meirihluti þjóðarinnar stundar ekki reglulega trúariðkun. Þess vegna hafa þeir enga ástæðu til þess að breyta skráningu um trúfélag.
Eina leiðin til þess að sjá hve stór hluti landsins játar ákveðna trú er að þeir skrái sig sjálfir til hennar.

Ef tilgangurinn með vinaleiðinni er eingöngu sálgæsla að þá ætti ekki hún ekki að vera veitt af hendi þeirra sem hafa það markmið að breiða út eina ákveðna trú.
Og ef þetta er bara þjónusta fyrir kristna og aðrir bara látnir í friði (með sínar sálarflækjur) að þá á hún ekki heima í grunnskólunum, heldur í kirkjunum, enda hljóta nemendur að koma þangað reglulega fyrst þeir eru flestnir kristnir.

Kennum börnum umburðarlyndi og víðsýni, leyfum þeim að meðtaka og túlka sjálf hvað þeim finnst rétt…
Það er ekkert rangt við það, þannig læra þau einnig sjálfstæða hugsun og uppgötva hvert þeirra gildismat og siðgæði er. En auðvitað er uppfræðslan nauðsynleg í því skini.

Fleira var það annars ekki.

Eins og ég segi þá skoða ég þessa samvinnu í ljósi langra og oft farsælla tengsla kirkju og skóla. Við getum í því samband talað um hefð í víðri merkingu þess orðs. Þau eru ekki mörg trúfélögin sem gætu staðið undir því.

Heimsóknir trúfélaga í tengslum við trúarbragðafræði þættu mér hins vegar bráðsnjöll hugmynd og jafnvel Hilmar Örn og félagar í ásatrúarsöfnuðinum gætu svarað spurningum barna í tengslum við kennslu í norrænum sið.

Tala vitaskuld ekki fyrir aðra en sjálfan mig en ég er frekar jarðbundinn í þessu sambandi og þykist alveg skynja hvað það er sem skólinn vill fá út úr þessu.

- og iðrast….

Afsakaðu Skúli fyrir meinhæðnina.

Sérð þú annars ágæti Skúli, fyrir þér að önnur trúfélög en Þjóðkirkjan, séu með fulltrúa í skólum landsins?

Miðlum nú öll endilega jákvæðum skilaboðum til blessaðra barnanna eins og Skúli segir. Við eigum kjarna af jákvæðum skilaboðum sem er okkur öllum óumdeilanlega sameiginlegur. Höldum okkur við hann í grunnskólunum, ekki stela og meiða, og fyrirgefið og iðrist … og ef einhver vill skeyta því við að ástæður þessara reglna séu umbun eða refsing æðri máttarvalda á næsta tilverustigi, þá gerir hann það á viðeigandi vettvangi; þau skilaboð erum við ekki öll sammála um að séu jákvæð.