Snúa kröfunni á haus: Þið viljið banna börnum í vanda að tala við góðan og gegnan mann. - En Jóhann byrjaði á að ítreka að Siðmennt styður aukna aðstoð við börn - á faglegum nótum.

Trúboðið: Auðvitað fer fram kristin innræting í skólanum, við erum kristin og viljum vera kristin. Þar er hins vegar ekki um neitt trúboð að ræða. Greinileg mótsögn.

Hilmar telur Siðmennt skorta víðsýni og umburðarlyndi og kröfur hennar grófa frekju. Því miður neitar hann að horfast í augu við grundvallaratriðið í þessu öllu saman - að skólar eiga að vera hlutlausir í trúmálum. Þessi stefna hans veldur úlfúð í skólanum, vanlíðan hjá þeim sem falla ekki inn í normið - en það verður bara að hafa það - sennilega má hugga þau hjá prestinum. Börn vilja vera eins og hinir og upp geta komið árekstrar milli foreldrar og barnanna….. allt þetta er óþarfi ef skólarnir halda hlutleysi sínu.

Ég vil vera öruggur um það að börnin séu ekki í höndunum á fólki sem er annarrar lífsskoðunar en ég.

Reyndar er alveg ljóst hvað hann átti við, sé hlustað á það sem hann sagði á undan og eftir, en þarna gafst vissulega kjörið tækifæri til að rífa þessi orð hans úr samhengi og gera þau út af fyrir sig að eina umtalsefni Staksteina þennan dag. Þessum orðum var líkt við McCarthyisma og spurt hvort ekki væri harla langt síðan foreldri heyrðist opinberlega kvarta yfir því að kennari þess væri kommúnisti. Síðan var bent á að sjálfur væri Jóhann siðfræðikennari, og spurt hvort foreldrar gætu verið öruggir með börn sín í höndunum á honum, þar sem hann væri trúleysingi og fyrrverandi frambjóðandi fyrir Vinstri-Græna.

Það er augljóst, sé farið yfir málflutning Jóhanns í heild, að hann er ekki að kvarta yfir því að kristin manneskja kenni börnum hans landafræði, stærðfræði eða siðfræði. Hann er að kvarta yfir því að kommúnisti komi í skólann sem kommúnisti, á vegum Kommúnistaflokksins, í þeim tilgangi að hjálpa börnunum — sé notast við hina málefnalegu samlíkingu Staksteina. Og þegar barn kemur til hans grátandi og segir frá því þegar hinir krakkarnir stríddu því vegna þess að það átti ekki Nike skó, þá hjálpar kommúnistinn barninu, á þess eigin forsendum, að setja hlutina í samhengi og átta sig á því að Nike skór séu tákn hins grimma og miskunnarlausa auðvalds sem hin börnin séu ofurseld, og kommúnistar berjist gegn þessari forynju í þágu barnsins sjálfs.

Þetta er e.t.v. kjánaleg samlíking (ég stakk ekki upp á henni), en það felst svolítil þrjóska í því að koma ekki auga á muninn á því að kennari með tiltekna lífsskoðun komi í skólann til að kenna hin ýmsu fög, t.d. siðfræði, og hinu, að fulltrúi lífsskoðunar komi í skólann til þess að ræða við börnin um lífsskoðanir þeirra.